4/5/09

Αρχαία Τροιζήνα. Από το 1180 π.Χ. και μετά

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΙΤΘΕΑ
Πότε ακριβώς πέθανε ο Πιτθέας, δεν είναι γνωστό.
Πάντως δεν ζούσε την εποχή του Τρωικού πολέμου, γιατί δεν αναφέρεται πουθενά.
Και η Αίθρα, βρίσκεται πότε στην Αφιδνα, πότε στη Σπάρτη και πότε στην Τροία.
Άλλωστε το γεγονός ότι οι Τροιζήνιοι (1180 π.Χ) μετείχαν στον Τρωικό πόλεμο υπό τον Διομήδη β’ του Άργους-Σικυώνας, φανερώνει ότι ο Πιτθέας δεν υπήρχε.
Μετά από αυτόν καταργήθηκε η βασιλεία στην Τροιζήνα.
Το πολίτευμα αναφέρεται σαν «αριστοκρατικό», αλλά στην ουσία διάφοροι τύραννοι κυβέρνησαν την περιοχή, μεταξύ των οποίων ο Τήμενος του Άργους και ο Δηϊφόντης β’ της Επιδαύρου.

Το 1124 π.Χ. έγιναν μετακινήσεις πληθυσμών στην περιοχή, πρώτα Δωριέων και μετά Ιώνων.
Τότε ή λίγο μετά, πρέπει να δημιουργήθηκε ο θεσμός της Αμφικτιονίας της Καλαυρίας (με αυτό το όνομα την συναντάμε).
Επίσης πρέπει να δημιουργήθηκε και ο ναός του Ποσειδώνα.
Αλλά τα στοιχεία που γνωρίζουμε δεν μας βοηθούν περισσότερο.
Πάντως είναι σίγουρο ότι με την αμφικτιονία της Καλαυρίας, η Τροιζήνα πέρασε σε δεύτερο πλάνο.

Το 750 π.Χ. υπαγόταν στον Αργείο βασιλιά Φείδωνα.
Από κει και μετά άρχισε και η μετανάστευση.

Στα χρόνια 656-5l0 π.Χ. Τροιζήνιοι, Αχαιοί και πολλοί Καλαβροί, μετανάστευσαν στην νότια Ιταλία, στην ακτή της Λευκανίας και έχτισαν την πόλη Ποσειδωνία, κοντά στη Σύβαρη.
Όλη δε αυτή η περιοχή ονομάστηκε Καλαβρία.
Σε πολλές πόλεις της ακόμη και σήμερα μιλούν ελληνικά.

Το φθινόπωρο του 481 π.Χ. εμφανίζεται ο Περσικός κίνδυνος και ακολουθούν οι Μηδικοί πόλεμοι.
Η Τροιζήνα ήταν μέσα στις πόλεις που υπεράσπιζαν την τιμή της φυλής.
Τότε οι Τροιζήνιοι (480 π.Χ.) έστειλαν 5 πλοία στο Αρτεμίσιο και πήραν μέρος στην οχύρωση του Ισθμού της Κορίνθου.
Την εποχή εκείνη οι Αθηναίοι, εν όψει πιθανής κατάληψης των Αθηνών, σύμφωνα με σχέδιο του Θεμιστοκλή, άδειασαν την πόλη από τα γυναικόπαιδα και τα πήγαν στην Τροιζήνα.
Οι Τροιζήνιοι τα φιλοξένησαν υποδειγματικά, και τα έτρεφαν με έξοδα της πόλης τους, δίνοντας δυο οβολούς κατ' άτομο. Πλήρωναν τους δασκάλους τους και τα άφηναν να κόβουν άφθονα φρούτα από τους κήπους τους.
Την προηγούμενη της ναυμαχίας της Σαλαμίνας συγκεντρώθηκε στον Πώγωνα (Βίδι) ο μισός Ελληνικός στόλος.
Ο Πώγων ήταν μέσα στην αμυντική γραμμή κατά των Περσών: Πώγων - Αίγινα, Ηράκλειο (Πέραμα) - Σαλαμίνα.
Στα πλοία που πήγαν στον Πώγωνα, προστέθηκαν και 5 τριήρεις των Τροιζηνίων.
Τη νύχτα της 21ης προς την 22α Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ., όταν δόθηκε το σήμα της επίθεσης, περικύκλωσαν την Περσική αρμάδα που είχε επικεφαλής τον Ξέρξη και όπως είναι γνωστό νίκησαν.
Αλλά μετά τη νίκη της Σαλαμίνας οι ελεύθεροι Έλληνες ανησυχούσαν γιατί ο Μαρδόνιος κατείχε την Στερεά Ελλάδα.
Για να αποσοβήσουν τον κίνδυνο αυτό δίνουν και άλλη μάχη στις Πλαταιές, αρχές του 479 και νικούν τον Μαρδόνιο.
Οι Τροιζήνιοι , μαζί με τα Μέθανα και την Καλαυρία, πήραν μέρος με 1000 οπλίτες και 200 «ψιλούς».
Οι Τροιζήνιοι πήραν μέρος και στη ναυμαχία της Μυκάλης το 479, αλλά και σε όλες τις εθνικές μάχες που ακολούθησαν, και οι Πέρσες τράπηκαν σε φυγή.
Τότε οι Τροιζήνιοι, ανήγειραν το ναό του Ηλίου Ελευθερίου επειδή σώθηκαν από τους Πέρσες.
Αλλά οι νίκες δεν συμβιβάζονται πάντοτε με τις υλικές ανάγκες της ζωής. Έτσι δραματική υπήρξε η επόμενη μέρα, μετά το θρίαμβο για τους Αθηναίους.
Η πόλη ήταν ερειπωμένη και ο λαός της διασκορπισμένος στη Σαλαμίνα, στην Αίγινα και κυρίως στην Τροιζήνα όπου βρισκόντουσαν τα γυναικόπαιδα.
Οι πόλεις αυτές άρχισαν να διαμαρτύρονται γιατί ερχόταν και χειμώνας.
Ύστερα από αυτό οι Αθηναίοι αποφάσισαν να γυρίσουν στις εστίες τους.
Ωστόσο οι Τροιζήνιοι έστησαν στην αγορά ανάγλυφα, που παρίσταναν τις αθηναϊκές οικογένειες που είχαν καταφύγει εκεί.

ΞΕΣΠΑΣΑΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΙΑΜΑΧΕΣ
Νικήθηκαν οι Πέρσες, αλλά ξέσπασαν εσωτερικές διαμάχες.
Κατά το 458-457 π.Χ. η Κόρινθος η Αίγινα και η Επίδαυρος, κήρυξαν πόλεμο κατά των Αθηνών.
Το 456 π.Χ. οι Αθηναίοι συγκρούστηκαν στην Τανάγρα με τους Σπαρτιάτες (σύμμαχοί τους οι Τροιζήνιοι).
Εκεί οι Αθηναίοι νικήθηκαν. Αιτία της σύγκρουσης το γεγονός ότι η Αθήνα αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη ακμή, κάτι που ζήλευαν οι Σπαρτιάτες.
Όπως αναφέρει ο ιστορικός Ηρόδοτος (445 π.Χ.), γύρω στο 500 π.Χ. οι Τροιζήνιοι κυριαρχούσαν στην Ύδρα, την οποία είχαν παραλάβει από Σάμιους πειρατές (αυτοί την είχαν αγοράσει από τους Ερμιονείς με χρήματα που έκλεψαν από Σιφνίους).
Αλλά τότε η Ύδρα ήταν άσημη και χωρίς πολλούς κατοίκους. Περισσότερους είχε η Δοκός.

Δέκα χρόνια αργότερα οι Λακεδαιμόνιοι, πάλι με σύμμαχους τους Τροιζήνιους, εκστρατεύουν εκ νέου εναντίον των Αθηνών.
Αλλά τις σώζει ο Περικλής μετά από μακρές διαπραγματεύσεις.

Όμως και οι Αθηναίοι δεν ηρεμούν.
Το 446, επιχειρούν να καταλάβουν την Τροιζήνα για να μπορέσουν από εκεί να επιτεθούν στην Κόρινθο. Αλλά απέτυχαν.
Τότε συνάπτονται «οι τριακονταετείς σπονδαί» (συμφωνία ειρήνης), αλλά κρατούν μόνο δέκα χρόνια.

Το 436 π.Χ. οι Τροιζήνιοι, βοηθούν τους Κορίνθιους με δύο πλοία στην εκστρατεία τους κατά της Κέρκυρας.
Τον ίδιο χρόνο οι Αθηναίοι εκστρατεύουν εναντίον της Επιδαύρου με αρχηγό τον Περικλή, αλλά αποτυγχάνουν.
Τότε λεηλατούν τις περιοχές της Τροιζήνας, Ερμιόνης, Αλιέων (Πόρτο Χέλι) και καταστρέφουν το φρούριο των Πρασιών.

Το 432 π.Χ. Σπαρτιάτες, Τροιζήνιοι και άλλοι σύμμαχοί τους αποφασίζουν πόλεμο κατά πόλεις.
Έτσι τον Ιούλιο του 431, π.Χ. αρχίζουν εχθροπραξίες μεταξύ Αθηνών -Σπάρτης.
Στην αρχή οι δυνάμεις των Πελοποννησίων κέρδιζαν έδαφος, αλλά κατόπιν οι Αθηναίοι ξαναπήραν τις δυνάμεις τους και άρχισαν να κυριεύουν πολλές πόλεις συμμάχους των Σπαρτιατών.

Το 425 π.Χ. οι Αθηναίοι κατέλαβαν την Τροιζήνα και την κατέστρεψαν.
Στο δε στενό που την ενώνει με τα Μέθανα, έχτισαν φρούριο (ερείπια σώζονται) και εγκατέστησαν φρουρά για να μη μπορούν οι Τροιζήνιοι να παρέχουν βοήθεια στους Σπαρτιάτες.
Από εκεί έκαναν επιδρομές στην Τροιζήνα, την Επίδαυρο, την Ερμιόνη και τους Αλιείς.
Αλλά μετά τέσσερα χρόνια το εγκατέλειψαν, με την Νικίειο ειρήνη.
(Πάνω στα ερείπιά του ο Γάλλος στρατηγός Φαβιέρος έχτισε το 1826 νέο φρούριο).

Την εποχή αυτή πρέπει να έζησε στην Τροιζήνα, ο Τροιζήνιος φιλόσοφος, Δημήτριος ο Γραμματικός, στον οποίο αποδίδεται σύγγραμμα φιλολογικού και ιστορικού περιεχομένου με τον τίτλο «Κατά Σοφιστών», στο οποίο γίνεται λόγος και περί του θανάτου του Εμπεδοκλέους (435 π.Χ.).

Αναφέρεται επίσης ο Δημόκριτος ο Τροιζήνιος ο οποίος ασχολήθηκε με τον Όμηρο, και μεταξύ άλλων αναφέρει ότι πατέρας του ήταν ο Δαήμων, έμπορος το επάγγελμα. Ίσως πρόκειται περί του ίδιου.

Αναδημοσίευση (αποσπάσματα) από:

www.koutouzis.gr/trizina-arxaioi

ΠΗΓΗ : www.koutouzis.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: