1/5/09

Ο Θησέας και ο Μινώταυρος (άλλες εκδοχές)

-Οι Kρήτες πάντως αρνούνται να παραδεχτούν ότι υπήρξε ποτέ ο Μινώταυρος ή ότι ο Θησεύς κέρδισε την Αριάδνη με αθέμιτα μέσα.
Περιγράφουν τον Λαβύρινθο απλά σαν μια καλά περιφρουρημένη φυλακή όπου κρατούσαν τους Αθηναίους νέους και νέες σε ετοιμότητα για τους επικήδειους αγώνες του Ανδρόγεω.
Κάποιοι θυσιάζονταν στον τάφο του, άλλοι παρουσιάζονταν στους νικητές των επάθλων σαν σκλάβοι.
Ο Ταύρος, ο σκληρός και αλαζονικός στρατηγός του Μίνωα τούς κουβαλούσε όλους μαζί καθώς νικούσε σε κάθε αγώνισμα πού συμμετείχε, προς αγανάκτηση των αντιπάλων του. Είχε επίσης χάσει την εμπιστοσύνη του Μίνωα γιατί ψιθυριζόταν ότι είχε σχέσεις με την Πασιφάη, με την ανοχή του Δαιδάλου και ένας από τούς δίδυμους γιους της έμοιαζε πολύ σ' αυτόν.
Γι' αυτό ο Μίνως με χαρά δέχτηκε το αίτημα του Θησέα να του δοθεί το προνόμιο να παλέψει με τον Ταύρο.
Στην αρχαία Κρήτη, οι γυναίκες όπως και οι άνδρες παρακολουθούσαν τούς αγώνες και η Αριάδνη ερωτεύτηκε τον Θησέα όταν τον είδε να εκσφενδονίζει πάνω από το κεφάλι του τον πρώην πρωταθλητή και να ακινητοποιεί τις πλάτες του στο έδαφος επί τρεις συνεχείς φορές.
Το θέαμα ικανοποίησε σχεδόν εξίσου και τον Μίνωα.
Αντάμειψε τον Θησέα με το έπαθλο, τον δέχτηκε για γαμπρό του και έδωσε απαλλαγή από το σκληρό φόρο (19).

-Ένα παραδοσιακό βοττικό τραγούδι επιβεβαιώνει αυτή τη παράδοση ότι δηλαδή δεν θανάτωναν όλα τα θύματα.
Σημειώνει ότι οι Kρήτες και κυρίως οι Αθηναίοι σκλάβοι πού είχαν γίνει Kρήτες, έστελναν σαν προσφορά τα πρωτότοκα τους παιδιά στους Δελφούς.
Οι κάτοικοι όμως των Δελφών δεν μπορούσαν να τα συντηρήσουν και για αυτό τα έστελναν στην Ιταλία όπου είχαν ιδρύσει την αποικία Ιαπυγία.
Αργότερα εγκαταστάθηκαν στη θρακική Βοττία και ο θρήνος της νοσταλγίας πού ακουγόταν από τις κοπέλες της Βοττίας «Αφήστε μας να γυρίσουμε στην Αθήνα» ήταν μια σταθερή υπενθύμιση της καταγωγής τους (20).

-Μια τελείως διαφορετική αφήγηση υπάρχει στην Κύπρο και άλλου.
Λένε ότι ο Μίνως και ο Θησεύς συμφώνησαν με όρκο να μην επιτρέψουν σε κανένα πλοίο με περισσότερα από πέντε άτομα πλήρωμα να ταξιδέψει στις ελληνικές θάλασσες, εκτός από την Αργώ με κυβερνήτη, τον Ιάσονα πού είχε αναλάβει να ξεκαθαρίσει τη θάλασσα από τούς πειρατές.
Όταν ο Δαίδαλος το σκάσε από την Κρήτη στην Αθήνα, ο Μίνως αθέτησε τη σύμφωνα και τον κυνήγησε με το στόλο του.
Έτσι οργίστηκε ο Ποσειδών πού ήταν μάρτυρας στον όρκο και σήκωσε μια καταιγίδα πού τον οδήγησε στο θάνατο στη Σικελία.
Ο γιος του Μίνωα ο Δευκαλίων πού κληρονόμησε τη διαμάχη, απείλησε ότι αν οι Αθηναίοι δεν παρέδιδαν τον Δαίδαλο, θα εκτελούσε όλους τούς ομήρους πού του έδωσε ο Θησεύς κατά τη σύναψη της συμφωνίας.
Ο Θησεύς απάντησε ότι ο Δαίδαλος ήταν συγγενής του εξ αίματος και ζήτησε να μάθει αν υπήρχε πιθανότητα να έλθουν σε κάποιο συμβιβασμό.
Αντάλλαξε αρκετά γράμματα πάνω σ' αυτό το ζήτημα με τον Δευκαλίωνα αλλά στο μεταξύ ναυπηγούσε κρυφά πολεμικά πλοία : ορισμένα στη Θυμοίτιδα, πού ήταν ένα λιμάνι μακριά από τα γνωστά περάσματα αλλά και στην Τροιζήνα όπου ο Πιτθεύς είχε περιφράξει ένα χώρο με αρκετά πλοία χωρίς να το γνωρίζουν οι Kρήτες.
Μέσα σε ένα μήνα ή δύο, ο στολίσκος του άνοιξε πανιά με οδηγό τον Δαίδαλο και άλλους φυγάδες από την Κρήτη.
Οι Kρήτες πέρασαν τα πλοία πού είδαν να πλησιάζουν για τμήμα του χαμένου στόλου του Μίνωα και τα υποδέχτηκαν με μεγάλη εγκαρδιότητα.
Έτσι ο Θησεύς κατέλαβε το λιμάνι χωρίς να συναντήσει αντίσταση και τράβηξε για την Κνωσό όπου εξολόθρευσε τούς φύλακες του Δευκαλίωνα και σκότωσε τον ίδιο τον Δευκαλίωνα μέσα σε ένα εσωτερικό δωμάτιο του παλατιού.
Στη συνέχεια, ο θρόνος της Κρήτης πέρασε στην Αριάδνη με την οποία ο Θησεύς ήλθε εύκολα σε συμφωνία.
Παρέδωσε τούς Αθηναίους ομήρους και τα δύο έθνη σύναψαν συνθήκη διαρκούς φιλίας πού επισφραγίστηκε με την ένωση των στεμμάτων.
Πράγματι, η Αριάδνη παντρεύτηκε τον Θησέα (21).

-Μετά από μεγάλους πανηγυρισμός έπλευσαν μαζί προς την Αθήνα, εξαιτίας όμως μιας καταιγίδας βρέθηκαν στην Κύπρο.
Εκεί η Αριάδνη πού ήταν έγκυος από τον Θησέα και φοβούμενη μήπως αποβάλει από τη ναυτία, ζήτησε να την αφήσουν στην Αμαθούντα.
Έτσι και έγινε.
Ο Θησεύς με δυσκολία επέστρεψε στο πλοίο του όταν ένας πολύ ισχυρός άνεμος ανάγκασε όλο το στόλο να ξανοιχτεί πάλι στη θάλασσα.
Οι γυναίκες της Αμαθούντας φέρθηκαν με μεγάλη ευγένεια στην Αριάδνη και την εμψύχωναν με γράμματα πού δήθεν έστελνε ο Θησεύς ο οποίος στο μεταξύ επισκεύαζε το πλοίο του σε μια ακτή γειτονικού νησιού και όταν εκείνη πέθανε πάνω στη γέννα, ο Θησεύς της έκανε μια πλούσια κηδεία.
Δείχνουν ακόμη τον τάφο της Αριάδνης στην Αμαθούντα μέσα σε ένα δασάκι πού είναι αφιερωμένο σ' αυτήν με το όνομα Αριδήλα.
Όταν ο Θησεύς επέστρεψε τελικά από τις ακτές της Συρίας, έμαθε με πολλή λύπη για το θάνατο της και για τη λατρεία της παραχώρησε ένα μεγάλο ποσό χρημάτων.
Από τότε, τη δεύτερη μέρα του Σεπτεμβρίου οι Κύπριοι γιόρταζαν τη Γιορτή της Αριάδνης κατά την οποία ένας νέος ξάπλωνε μέσα στο δασάκι της και μιμούνταν μια γυναίκα με πόνους τοκετού.
Λάτρευαν επίσης δύο δικά της αγάλματα, ένα ασημένιο και ένα μπρούντζινο πού τούς είχε αφήσει ο Θησεύς.
Λένε ότι ο Διόνυσος όχι μόνο δεν παντρεύτηκε την Αριάδνη αλλά ήταν αγανακτισμένος, γιατί αυτή και ο Θησεύς βεβήλωσαν το άντρο του στην Νάξο, και έτσι παραπονέθηκε στην Άρτεμη, η οποία σκότωσε την Αριάδνη στην κλίνη της με τα άσπλαχνα βέλη της.
Άλλοι όμως λένε ότι απαγχονίστηκε φοβούμενη την Άρτεμη (22).

Σημειώσεις
19.Πλούταρχος Θησέως και Ρωμύλου σύγκρισις Φιλόχορος, παρατίθεται στον Θησέα του Πλούταρχου 15' Σέρβιος στην ΑΙνειάδα του Βιργιλίου νι 14' Φιλόχορος, παρατίθεται στον Θησέα του Πλούταρχου 19.
20.Αριστοτέλης Βοττιαίων πολιτεία, παρατίθεται στον Θησέα του Πλούταρχου 16• Πλούταρχος Αίτια ελληνικά 35.
21.ΚλεΙδημος, παρατίθεται στον Θησέα του Πλούταρχου 19.
22.Ησύχιος λ. Αριδήλα' Παίων παρατίθεται στον Θησέα του Πλούταρχου 20• Άγων Ομήρου και Ησιόδου 14.


Αναδημοσίευση (απόσπασμα) από:
www.toxolyros.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=22991&Itemid=725

ΠΗΓΗ: www.toxolyros.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: