1/5/09

Ο Θησέας στην Αθήνα, συναντά τον Αιγέα

Θησέας και Μήδεια
-Όταν έφτασε στην Αττική ο Θησεύς συνάντησε κοντά στον Κηφισό ποταμό τούς γιους του Φυταλού πού τον εξάγνισαν από το αίμα πού είχε χύσει, ιδιαίτερα όμως από το φόνο του Σίνι πού ήταν συγγενής του από τη μεριά της μητέρας του.
Ο βωμός του Μειλίχιου Δία όπου έγινε ο εξαγνισμός υπάρχει ακόμη στην όχθη του ποταμού. Στη συνέχεια οι Φυταλίδες φιλοξένησαν με μεγάλη προθυμία τον Θησέα και ήταν η πρώτη πραγματική φιλοξενία πού δεχόταν, αφότου είχε φύγει από την Τροιζήνα.
Ντυμένος με μακρύ χιτώνα πού έφτανε μέχρι τα πόδια του και με καλοπλεγμένα τα μαλλιά του, μπήκε ο Θησεύς στην Αθήνα την όγδοη μέρα του μήνα Κρόνιου, πού τώρα ονομάζεται Εκατομβαιώνας.
Καθώς περνούσε από το ναό του Δελφινίου Απόλλωνα πού τότε χτιζόταν, κάποιοι χτίστες πού δούλευαν πάνω στη στέγη τον πέρασαν για κορίτσι και με θρασύτητα τον ρώτησαν πώς επιτρέπεται και κυκλοφορεί χωρίς συνοδό.
Απαξιώντας ο Θησεύς να απαντήσει, έλυσε τα βόδια από το αμάξι των μαστόρων και πέταξε ένα από αυτά τόσο ψηλά στον αέρα πού ξεπέρασε τη στέγη του ναού (1).

-Ενώ ο Θησεύς μεγάλωνε στην Τροιζήνα, ο Αιγεύς κράτησε την υπόσχεση πού είχε δώσει στη Μήδεια.
Της πρόσφερε καταφύγιο στην Αθήνα όταν το 'σκασε από την Κόρινθο πάνω στο περίφημο άρμα της πού οδηγούσαν φτερωτά φίδια και την παντρεύτηκε με την πεποίθηση ότι οι μαγγανείες της θα τον έκαναν ικανό να αποκτήσει έναν διάδοχο, γιατί ακόμη δεν είχε μάθει ότι η Αίθρα είχε γεννήσει τον Θησέα (2).


-Η Μήδεια παρόλα αυτά αναγνώρισε τον Θησέα, ευθύς μόλις έφτασε στη πόλη και ένιωσε μεγάλη ζήλια για λογαριασμό του Μήδου πού ήταν γιος της από τον Αιγέα και που όλοι περίμεναν ότι θα τον διαδεχόταν στον αθηναϊκό θρόνο.
Έπεισε λοιπόν τον Αιγέα ότι ο Θησεύς είχε έλθει σαν κατάσκοπος ή εγκληματίας και τον προσκάλεσε σε μια γιορτή στο Δελφίνιο ναό .
Ο Αιγεύς πού χρησιμοποιούσε το ναό για κατοικία, πήγε να του προσφέρει μια κούπα κρασί πού εκείνη είχε προηγουμένως ετοιμάσει .
Η κούπα περιείχε ένα δηλητήριο πού είχε φέρει από την Αχερουσία της Βιθυνίας, όπου για πρώτη φορά φύτρωσε από τούς θανατερούς αφρούς πού σκόρπισε ο Κέρβερος όταν ο Ηρακλής τον έσυρε έξω από τα τάρταρα.
Επειδή το δηλητήριο αυτό ανθίζει πάνω σε γυμνά βράχια, οι χωρικοί το ονομάζουν «ακόνιτο» (3).

-Ορισμένοι λένε ότι όταν σερβιρίστηκε το ψητό μοσχάρι στο Δελφίνιο ναό , ο Θησεύς τράβηξε επιδεικτικά το σπαθί, σαν να ήθελε να κόψει ένα κομμάτι κρέας και έτσι τράβηξε την προσοχή του πατέρα του.
Άλλοι όμως λένε ότι είχε κιόλας σηκώσει την κούπα μέχρι τα χείλη του, όταν ο Αιγεύς πρόσεξε τα φίδια του Ερεχθέα πού ήταν σκαλισμένα πάνω στη λαβή από ελεφαντόδοντο, οπότε πέταξε το δηλητήριο στο πάτωμα.
Το σημείο όπου έπεσε η κούπα περιφράχτηκε και φαίνεται μέχρι σήμερα..

-Στη συνέχεια, ακολούθησαν τα μεγαλύτερα γλέντια πού γνώρισε ποτέ η Αθήνα.
Ο Αιγεύς αγκάλιασε τον Θησέα, συγκάλεσε μια λαϊκή συνέλευση και τον αναγνώρισε σαν γιο του.
Άναψε φωτιές σε κάθε βωμό και φόρτωσε με δώρα τα αγάλματα των θεών. Προσφέρθηκαν εκατόμβες βοδιών στολισμένων με γιρλάντες, μέσα σ' όλο το παλάτι και στην πόλη ευγενείς και απλοί πολίτες γιόρταζαν μαζί και τραγουδούσαν τούς δοξασμένους άθλους του Θησέα πού σε αριθμό ξεπερνούσαν τα χρόνια της ζωής του.

-Ο Θησεύς κίνησε έπειτα να εκδικηθεί τη Μήδεια πού τον απέφυγε αφού τυλίχτηκε μέσα σε ένα μαγικό σύννεφο.
Μετά από λίγο, έφυγε από την Αθήνα με τον Μηδο και μια συνοδεία πού ο Αιγεύς με γενναιοδωρία της παραχώρησε.
Άλλοι όμως λένε ότι το 'σκασε με τον Πολύξενο, τον γιο της από τον Ιάσονα (5).

-Ο Πάλλας και οι πενήντα γιοι του πού ακόμη πριν από το γεγονός αυτό είχαν διακηρύξει ότι ο Αιγεύς δεν ήταν αληθινός Ερεχθείδης και γι' αυτό δεν είχε δικαίωμα στο θρόνο, ξέσπασαν σε ανοιχτή εξέγερση όταν αυτός ο ξένος με τόση ελευθερία κινήσεων απειλούσε να ματαιώσει τα σχέδια τους να πάρουν την εξουσία στην Αθήνα. Μοίρασαν τις δυνάμεις τους: ο Πάλλας με εικοσιπέντε από τούς γιους του και πολυάριθμους ακόλουθους εισέβαλαν στην πόλη από τον Σφηττο ενώ οι άλλοι εικοσιπέντε έστησαν ενέδρα στον Γαργηττό.
Όμως ο κήρυκας Λεώς από τον Αγνούντα πληροφόρησε τον Θησέα για τα σχέδια τους, αιφνιδίασε αυτούς πού ενέδρευαν και τούς κατατρόπωσε όλους.
Ο Πάλλας τότε διέλυσε τις δυνάμεις του και ζήτησε να κάνουν ειρήνη.
Οι Πάλλαντιδες ποτέ δεν ξέχασαν την προδοσία του Λέω και από τότε δεν ξανασύναψαν γάμους με κάτοικους του Αγνούντα ούτε επέτρεπαν στους κήρυκες να αρχίζουν τις εξαγγελίες με τις λέξεις Ακούετε λαοί γιατί η λέξη λαοί θύμιζε το όνομα Λεώς (6).

-Αυτός ο Λεώς δεν πρέπει να συγχέεται με τον Λεώ τον γιο του Ορφέα και πρόγονο των Αθηναίων Λεοντιδων.
Κάποτε σε εποχή λιμού και πανούκλας, ο Λεώς εισάκουσε το μαντείο των Δελφών και για να σώσει την πόλη, θυσίασε τις κόρες του Θεόπη, Πραξιθέα και Ευβούλη, οι Αθηναίοι ανέγειραν το Λεωκόριον προς τιμήν τους (7).

Σημειώσεις
1.Παυσανιας Α 37, 3 και 19' Πλούταρχος Θησεύς 12.
2.ΕύριπΙδης Μήδεια 660 κεξ.• 'Απολλόδωρος Α 9, 28.
3.Πλούταρχος Θησεύς 12' ' Απολλόδωρος 'Επιτομή Α 6' Οβίδιος Μεταμορφώσεις ν» 402 κεξ.
4.Πλούταρχος Ο.π.• Οβίδιος Ο.π.
5.ΟβΙδιος Ο.π.• ' Απολλόδωρος Ο.π.• Διόδωρος Σικελιώτης Δ 55,6' 'Ελλάνικος, παρατίθεται στον Παυσανία Β 3, 7.
6.Πλούταρχος .Θησεύς 13.
7.ΠαυσανΙας Α 5, Α 2' ΣουΙδας λ. Λεώς' Αριστείδη Παvαθηναικοί Λόγοι
Ιερώνυμος Κατά ίοβιανου σ. 185 εκδ. ΜarΤ• Σουιδας λ. Λεωκόριον Αιλιανός Ποικίλη ιστορία Χ» 28.


Αναδημοσίευση από:

www.toxolyros.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=22990&Itemid=725

ΠΗΓΗ: www.toxolyros.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: